"'t Gaat hard achteruit met mij, hard en toch langzaam; ik klaag niet, ô neen, ik zeg als mijn Amat: "Het moet, 't kan niet anders" en ik geloof, dat dit bewustzijn mij kalmte geeft, kalmte wel noodig in de lange, lange eenzame uren, welke ik doorworstelen moet, alleen met mijn pijnen, mijn angsten en mijn herinneringen. "Aanspraak door bezoeken heb ik genoeg, maar 't is altijd hetzelfde van voren af aan, ik word er nog ellendiger door; 't eenige goeds wat die visites hebben is, dat zij mij weer naar mijn eenzaamheid doen verlangen en ten minste het eerste uur van mijn alleenzijn dragelijk maken. Lezen gaat ook bij den dag minder goed, 's morgens één courant, 's avonds iets heel lichts; de …
Or read it translated: 日本語 · 中文 · हिन्दी · Español · العربية · Français · বাংলা · Português · Русский · Bahasa Indonesia · اردو · Deutsch · Kiswahili · 한국어