Ben van Straten was de gelukkige eigenaar van een nieuwe prikslee; wàt 'n mooie was het! Zijn Vader, die timmermansknecht was, had 'm zelf in zijn vrije uren gemaakt en Jaap, Ben's groote broer, had 'm een verfje gegeven: lichtgroen, met een smal, geel biesje; vroolijk stond dat. Niemand blijder dan Ben! Als de andere jongens nu weer op den Heuvelweg gingen sleden, kon hij echt meedoen; heisa, zijn slee was zóó licht, die zou alle anderen vooruitschieten, dat wist hij zeker. Verleden jaar had hij er ook gesleed, ja, maar op een paar aan elkaar gebonden planken. Pret had hij toen ook wel gehad, maar 't was toch niet het rechte geweest--als hij dan andere jongens op "heusche" sleetjes naar be…
Or read it translated: 日本語 · 中文 · हिन्दी · Español · العربية · Français · বাংলা · Português · Русский · Bahasa Indonesia · اردو · Deutsch · Kiswahili · 한국어