Finida la storia da la Madre Superiora (“The Pioresses Tale”), il Ostièr al lasa che doj daj pelegrìns a discùtin su chèl ch’a àn apena scoltàt. Dopo un tocùt, però, a si intromèt e a ghi domanda al Confesòu da la Munia di contà alc encja luj. E alora... Alora il nustri Ostièr, cul so parlà sclet a ghi dìs al Confesòu da la Mùnia: “Vèn chì, predi, vèn dongja, tu, ser Zuan, còntini alc cal posi scjaldani’l còu. Tenti sveàt, sù, encja se sintàt ti sòs ta’un gabèl. Se’mpuàrtia se’l to al è un cjavàl marzòc [1] Basta ca ti tegni sù; a no ti ocòr di pì. Tèn il còu sempri alegri—dut lì.” “Siorsì,” al à dìt. “Sigùr, paròn, sens’altri. Si no mi tèn ’legri, clamàimi pur cjastròn.” E cun chèl tacàt…
Or read it translated: 日本語 · 中文 · हिन्दी · Español · العربية · Français · বাংলা · Português · Русский · Bahasa Indonesia · اردو · Deutsch · Kiswahili · 한국어